ΚΟΙΝΟΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ


Αγαπητέ κ. Μασσαβέτα
Σε άρθρο σας στην  εφημερίδα  ΒΟΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ την 12.4.2017  αναφερθήκατε στο θέμα της αξιοποιήσεως των κοινοτικών πόρων γράφοντας επι λέξει ότι:
 << Η αποτυχία αξιοποιήσεως κοινοτικών πόρων, είναι ένα  διαχρονικό και διαπαραταξιακό  έγκλημα σε βάρος του τόπου , για το οποίο ουδέποτε έδωσε λόγο ΚΑΝΕΙΣ  από εκείνους που μας κυβέρνησαν>>.
Νομίζω ότι είναι λάθος η γενίκευση γιατί είχατε παρακολουθήσει την πορεία των προγραμμάτων την περίοδο 1990 -1993 που είχα την ευθύνη του 1ου Κ.Π.Σ.
 Παρά το γεγονός ότi το 1ο Κ.Π.Σ. είχε αρχίσει το 1988 και τελείωνε το 1993, δηλαδή είχαν χαθεί 2,5 χρόνια χωρίς να υπάρχουν μελέτες και θεσμικό πλαίσιο, καταφέραμε όχι μόνο να αξιοποιήσουμε το 100% των πόρων που δικαιούμεθα, αλλά και άλλα 400 εκατομμύρια αναπορρόφητα από τους Πορτογάλους. Την επιτυχία αυτή ανεγνώρισε η commission με το αρ. 9310253/19.10.1993 έγγραφο που απεστάλη στην διεύθυνση της οικίας μου, γιατί είχα αποχωρήσει από το υπουργείο, με το οποίο μας συγχαίρει για την απροσδόκητη επιτυχία αλλά και για το Ελληνικό θεσμικό πλαίσιο που εφήρμοσαν και οι άλλες χώρες του στόχου1. Επίσης με δελτίο τύπου της 17.6.1992 οι Ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ αναγνωρίζουν την επιτυχή πορεία του προγράμματος. Ακόμα και ο οικονομικός ταχυδρόμος στην έκδοση της 26.11.1992 με τίτλο <<Τα εύσημα της Le Monde οι πόροι της ΕΟΚ και το φαινόμενο Τσιπλάκου>> αναδημοσιεύει άρθρο της Γαλλικής εφημερίδας για την επιτυχή εκ μέρους μας διαχείριση των Κοινοτικών Κο νδυλίων.
Τέλος η commission με το αρ.10416/30.12.1990 μας ενημερώνει ότι για ορισμένα έργα που κατασκευάσθηκαν την δεκαετία του 1980, δεν είχαν υποβληθεί μελέτες και δικαιολογητικά για να εισπράξουμε κοινοτικά χρήματα που δικαιούμεθα και μας έταξε προθεσμία 2 ετών για την υποβολή στοιχείων. Βρήκαμε τα έργα αυτά εκπονήθηκαν οι μελέτες, σε όσα δεν υπήρχαν, υποβάλλαμε τα δικαιολογητικά και εισπράξαμε πρόσθετα άλλα 14 δις.
Aυτά  για την αποκατάσταση της αλήθειας
με εκτίμηση
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΤΣΙΠΛΑΚΟΣ
τ. Υ/πουργός Εθνικής οικονομίας.
Όλα τα ανωτέρω έγγραφα τα έχω και είναι στην διάθεσή σας

ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Άρθρο Αριστείδη Τσιπλάκου# Μια απλή αλήθεια πού κανείς δεν την καταλαβαίνει, γιατί φαίνεται εκ πρώτης όψεως. παράδοξη, αποτελεί ένα από τους τρόπους να βγούμε γρήγορα από την κρίση. Συγκεκριμένα. Με την υπάρχουσα φορολογική καταιγίδα με συντελεστές που κυμαίνονται από 22% μέχρι και 70%, από το εισόδημα όλων των πολιτών δηλαδή το ΑΕΠ, που είναι περίπου 175 δις ευρώ, οι άμεσοι φόροι που εισπράττει το κράτος το χρόνο είναι 11δις ευρώ, δηλαδή ο μέσος όρος της φορολογίας είναι το 6,5% περίπου, όταν ο ελάχιστος συντελεστής είναι 22%.!!

Από τα 11 δις τα 7 πληρώνουν οι μισθωτοί και συνταξιούχοι που το εισόδημά τους είναι μόνο το 20% του ΑΕΠ. Όλοι οι υπόλοιποι που εισπράττουν το 80% του ΑΕΠ πληρώνουν μόνο 4 δις ευρώ, Τούτο γιατί η μεγάλη φορολογία ωθεί αυτούς με τα μεγάλα εισοδήματα να τα αποκρύπτουν γιατί δεν είναι διατεθειμένοι το Κράτος να είναι συνέταιρος στις εισπράξεις τους και όχι στα έξοδα.

Αν το κράτος θεσπίσει ένα απλό φορολογικό σύστημα που είναι αυτοί που έχουν εισόδημα κάτω των 20.000 να φορολογούνται με 15%, από 20.000 ευρώ μέχρι 50000 με 25% και άνω από 50.000 όσο και αν είναι το εισόδημα με 30%..

Απαραίτητη προϋπόθεση για να δημιουργηθεί φορολογική συνείδηση των πολιτών, είναι το αδίκημα της φοροδιαφυγής να καταστεί ιδιώνυμο, όπως είναι στην Αμερική , και οι ποινές να είναι εξοντωτικές για όποιον φοροδιαφεύγει. Ας θυμηθούμε ότι ο Αλ Καπόνε δικάστηκε για φοροδιαφυγή και όχι για τους φόνους που διέπραξε για να δικαστεί αυστηρότερα.

Αν λοιπόν όλοι οι πολίτες πληρώσουν με τους συντελεστές αυτούς το κράτος θα λάβει φόρους κατά μέσο όρο .20% τού ΑΕΠ δηλαδή 175δις χ20%=35δις περίπου αντί των 11δις που εισπράττει σήμερα. Ακόμα θα είχαμε και αύξηση των έμμεσων φόρων με γενικό ΦΠΑ 15% Έτσι δεν θα παρακαλούσαμε τους δανειστές να τα δίνουμε όλα για να πάρουμε μια δόση των δύο δις κάθε φορά, λαμβάνοντας συνεχώς μέτρα εξοντωτικά. .

Θα δίναμε κανονικά την δόση μας για το χρέος περίπου 7δις, θα αποκτούσαμε την αξιοπιστία με αποτέλεσμα την επάνοδο ξένων επενδύσεων και θα υπήρχαν και 28 δις για βελτιώσεις μισθών και συντάξεων, παροχή πλήρους υγιεινής περίθαλψης στους πολίτες, σωστή παιδεία και κυρίως θα ανακτούσαμε την Εθνική μας κυριαρχία.

Είναι φανερό ότι οι δανειστές σκόπιμα επιδιώκουν την χρεωκοπία για αρπάξουν όλο τον πλούτο της χώρας μας. Δυστυχώς όμως δεν υπάρχουν ηγέτες να τους αγνοήσουν και να κάνει αυτό που συμφέρει την χώρα μας.

Τις απόψεις αυτές εκτός του ότι τις είχα δημοσιεύσει στην ΕΣΤΙΑ τον Ιούνιο του 2014, τις είχα στείλει με επιστολή μου τον Αύγουστο του 2014 στον Αντώνη Σαμαρά, αλλά τις ανακοίνωσε αργά στην προεκλογική περίοδο τον Ιανουάριο του 2015.

Τις ίδιες αυτές απόψεις τις ανέπτυξα στο γραφείο του Γιάννη Δραγασάκη, όπου με δέχθηκε τον Μάρτιο του 2015.

Τις βρήκε σωστές αλλά δεν ήταν η μείωση των φόρων στην ιδεολογία της αριστεράς. Στο φύλλο της ΕΣΤΙΑΣ της 29.12.2014 προτείνεται πάλι η άποψη αυτή, ως θέση της εφημερίδας με άρθρο του εκδότη στην πρώτη σελίδα. e-mail tsiplakos.a@gmail.com

ΑΠΛΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Χρειάζεται εκείνοι που διαχειρίζονται τις τύχες της χώρας να διαθέτουν στοιχειώδη λογική και κοινό νου ώστε να επιλύσουν με τον πιο απλό τρόπο τα χρόνια οικονομικά προβλήματα, χωρίς να απαιτούνται τα εξαντλητικά μέτρα που οδηγούν στην εξαθλίωση και στην συνεχή οικονομική ύφεση αποκλείοντας κάθε προοπτική να βγούμε από την κρίση.

Τόσο με άρθρα μου στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ, όσο και σε προσωπική συνάντηση με τον αρμόδιο υπουργό και συντονιστή των οικονομικών υπουργείων, έχω εκθέσει τις απόψεις μου. Όμως, παρά το γεγονός ότι τις βρήκε λογικές, αδυνατεί να τις εφαρμόσει επειδή δεν είναι συμβατές με την ιδεολογία του κόμματός του.

Η εμμονή όλων των κυβερνήσεων να πιστεύουν ότι με την αύξηση των φόρων θα αυξήσουν τα έσοδα, αποδείχθηκε εντελώς λανθασμένη και το μόνο που κατάφεραν, είναι η ύφεση στην οικονομία η εξαθλίωση όχι μόνο των ασθενέστερων οικονομικών τάξεων αλλά και της μεσαίας τάξης και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που αποτελούσαν την ατμομηχανή της οικονομίας μας.

Η τακτική αυτή είχε σαν αποτέλεσμα το κλείσιμο πολλών επιχειρήσεων ενώ άλλες μετέφεραν τις έδρες τους στο εξωτερικό, την μετανάστευση ικανών επιστημόνων και το κατάντημά μας σε επαίτες της Ευρώπης. Ας δούμε λοιπόν πιο είναι το πρόβλημα και ποια είναι η ενδεδειγμένη και απλή λύση. Από τον Κρατικό προϋπολογισμό προκύπτει ότι το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) θα διαμορφωθεί σε 174,5 δις ευρώ, ενώ οι προβλεπόμενοι φόροι που θα εισπράξει το Ελληνικό Δημόσιο είναι μόνο 12 δις ευρώ.

Από αυτά, τα 7δις περίπου θα πληρώσουν τα γνωστά υποζύγια τα φυσικά πρόσωπα που κυρίως είναι οι μισθωτοί και συνταξιούχοι και τα 5 δις οι υπόλοιποι που τα έσοδά τους αγγίζουν το 70% του ΑΕΠ. Έτσι βλέπουμε ότι το κράτος για φορολογήσιμο εισόδημα 174,5 δις δρχ. εισπράττει 12 δις ευρώ δηλαδή περίπου το 7%, παρά το γεγονός ότι οι φορολογικές κλίμακες φτάνουν και ξεπερνούν με τις προκαταβολές το 50%.

Τούτο οφείλεται στην εκτεταμένη φοροδιαφυγή γιατί τα υψηλά εισοδήματα έχουν κίνητρο να ρισκάρουν ώστε να αποφύγουν να καταβάλλουν τόσο εξοντωτικούς φόρους. Για να παταχθεί η φοροδιαφυγή χωρίς μεγάλες κουβέντες και ξόρκια και για να αποκτήσουν φορολογική συνείδηση οι Έλληνες φορολογούμενοι θα πρέπει να υπάρξει ένα νέο σταθερό και διαρκές φορολογικό σύστημα με τις κατωτέρω φορολογικές κλίμακες.

Μέχρι 20.000 ευρώ φορολογική κλίμακα 15%, από 20.000 ευρώ μέχρι 50.000 ευρώ 20% και από 50.000 ευρώ και άνω 30% . Παράλληλα , το αδίκημα της φοροδιαφυγής να καταστεί ιδιώνυμο όπως είναι στην Αμερική και όποιος συλληφθεί να φοροδιαφεύγει για οποιοδήποτε ποσό να του επιβάλλονται βαρύτατες κυρώσεις με μεγάλα πρόστιμα, αφαίρεση αδείας επαγγέλματος για ορισμένο χρόνο ή ακόμα και οριστική, αλλά και φυλάκιση από 5 έτη αναλόγως του ύψους της φοροδιαφυγής.

Κανένας δεν θα ρισκάρει με τέτοιες ποινές αλλά και με αυτές τις χαμηλότερες υποχρεώσεις, να προβεί στο αδίκημα της φοροδιαφυγής . Αν λοιπόν καταφέρουμε όλοι οι Έλληνες να πληρώνουν από λίγο, τότε, αν υπολογίσουμε τη μέση σταθμισμένη κλίμακα στο 25% , τα έσοδα θα ανέλθουν στα 45 δις περίπου από 12 δις ευρώ.

Με τα χρήματα αυτά θα μπορούμε να εξοφλούμε ανέτως τα τοκοχρεολύσια περίπου 7 δις ευρώ και με τα υπόλοιπα να αυξηθούν μισθοί και συντάξεις και δημόσιες επενδύσεις ώστε με την αύξηση της κατανάλωσης να αυξηθούν και οι έμμεσοι φόροι. Ο ΕΝΦΙΑ θα μπορεί τότε να καταργηθεί ώστε να δοθούν κίνητρα για την οικοδομική δραστηριότητα.

Η υγεία η παιδεία και η στοχευόμενη κοινωνική πρόνοια θα μπορούν να χρηματοδοτηθούν, με τελικό αποτέλεσμα την υγιή και πραγματική οικονομική ανάπτυξη με συνεχή άνοδο του ΑΕΠ αλλά και του επιπέδου διαβίωσης με μείωση φτώχειας και ανεργίας.

Παράλληλα στο νέο σταθεροποιημένο οικονομικό περιβάλλον, μπορούμε να προσδοκούμε βάσιμα μεγάλες επενδύσεις στην χώρα μας και να πάψουμε επί τέλους να είμαστε οι επαίτες της Ευρώπης ανταλλάσσοντας ακόμα την Εθνική μας κυριαρχία για δύο δις ευρώ.

Όμως η απλή αυτή λύση σκοντάφτει σε αριστερές ιδεολογίες που απαιτούν να πληρώνουν τάχα μόνο οι πλούσιοι, με αποτέλεσμα να εισπράττονται πολύ λιγότερα, αφού αυτοί έχουν και τη δύναμη και το κίνητρο να μην πληρώνουν.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ

ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΠΛΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ;Aρθρο του Αριστείδη Τσιπλάκου* Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΠΑΡΟΝ την 9 Αυγούστου Το αιώνιο πρόβλημα που απασχολεί όλα τα οικονομικά επιτελεία είναι η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, που στην Ελλάδα υπάρχει σε απαράδεκτα υψηλά επίπεδα. Για την επίλυση του προβλήματος αυτού, που θα άλλαζε ριζικώς την σημερινή δυσμενή κατάσταση, έχουν θεσπισθεί εκατοντάδες αναποτελεσματικών νόμων με διάφορες περίπλοκες, ακόμα και αντικρουόμενες διατάξεις, χωρίς όμως να αγγίζουν στην ουσία το πρόβλημα αυτό και οι φοροδιαφεύγοντες να μένουν στο απυρόβλητο. Η κύρια αιτία της φοροδιαφυγής είναι η αποφυγή εκδόσεων αποδείξεων, κυρίως από ελευθέρους επαγγελματίες, μεγαλογιατρούς, δικηγόρους, υδραυλικούς, ηλεκτρολόγους κ.λ.π. που δηλώνουν εισοδήματα 10 έως 15 χιλιάδες ευρώ, ενώ τα πραγματικά τους εισοδήματα σε πολλές περιπτώσεις είναι 20πλάσια και ακόμα περισσότερα. Όσοι επαγγελματίες φορολογούνται με 45% και άνω και οι επιχειρηματίες όταν πληρώνουν 23% ΦΠΑ 29% φόρο εισοδήματος και 100% προκαταβολή φόρου, είναι φυσικό, να προσπαθούν με κάθε τρόπο να αποφεύγουν την έκδοση αποδείξεων ή εκμεταλλευόμενοι την αδιαφορία των πελατών, αφού δεν έχουν κανένα κίνητρο να ζητήσουν απόδειξη, ή να χρησιμοποιούν μη νόμιμες ταμιακές μηχανές ή να εφευρίσκουν άλλους τρόπους δεδομένου ότι η εφευρετικότητα των Ελλήνων είναι γνωστή. Απόδειξη της εκτεταμένης φοροδιαφυγής είναι το γεγονός ότι η φορολογική κλίμακα κυμαίνεται από 22% έως 45% και άνω, ενώ τα ολικά ετήσια φορολογικά έσοδα σε ποσοστό του ΑΕΠ είναι μικρότερο του 22%. Αυτό και μόνο φανερώνει την μεγάλη φοροδιαφυγή κυρίως των υψηλών εισοδημάτων και τα περισσότερα έσοδα προέρχονται από την φορολογία των μισθών και συντάξεων που αποτελούν μικρό ποσοστό στο ΑΕΠ. Η μεγαλύτερη συμβολή στο ΑΕΠ είναι τα έσοδα των ανωνύμων εταιριών βιομηχανιών που σπάνια παρουσιάζουν κέρδη λόγω υπερδιογκωμένων εξόδων, των μεγάλων επιχειρήσεων, των ελευθέρων επαγγελματιών και λιγότερη η συμβολή των μισθωτών και συνταξιούχων, οι οποίοι επωμίζονται και τα περισσότερα φορολογικά βάρη, επειδή είναι οι μόνοι που δεν μπορούν να αποκρύψουν εισοδήματα. Η μέχρι τώρα πείρα δείχνει ότι όταν αυξάνονται οι φορολογικοί συντελεστές μειώνονται τα Δημόσια έσοδα. Και όμως το πρόβλημα αυτό μπορεί να λυθεί ριζικά με ένα απλό τρόπο που είναι κοινωνικά αποδεκτός. Συγκεκριμένα να ψηφισθεί ένας απλός μόνιμος νόμος ο οποίος θα έχει τέσσαρες φορολογικές κλίμακες για όλες τις κατηγορίες , πλήν των ανωνύμων εταιριών. που να προβλέπει τα κάτωθι: 1 Μέχρι 30.000 ευρώ 15% 2 Από 30.000-50.000 ευρώ 20% 3 Από 50.000–100.000 ευρώ 25% 4. Από 100.000 ευρώ και άνω 30% Για τις ανώνυμες εταιρίες να θεσπισθεί ένας μικρός συντελεστής φορολογίας επί του συνολικού τζίρου και όχι επί των κερδών, ο οποίος θα καθορισθεί με διαπραγμάτευση με τον σύνδεσμο των Α.Ε. Απαραίτητος προϋπόθεση για την εφαρμογή των ως άνω συντελεστών είναι παράλληλα να κηρυχθεί με νόμο η φοροδιαφυγή ως ιδιώνυμο αδίκημα και μάλιστα ως κακούργημα, με ελάχιστη ποινή 3 έως 10 χρόνια με σημαντικό πρόστιμο ανάλογα με την φορολογική παράβαση, σύστημα που εφαρμόζεται με επιτυχία στην Αμερική. Με την θέσπιση των ανωτέρω είναι σίγουρο ότι θα ανακουφισθούν οι ασθενέστερες οικονομικές τάξεις και οι μόνοι που θα θιγούν είναι οι φοροδιαφεύγοντες , γιατί κανένας δεν θα ρισκάρει να διαπράξει και την ελάχιστη φορολογική παράβαση, ή να αποκρύψει εισόδημα, έχοντας γνώση των συνεπειών του νόμου. Το τελικό και σίγουρο αποτέλεσμα είναι η βέβαια αύξηση των Δημοσίων εσόδων και ο πολίτης θα αποκτήσει φορολογική συνείδηση που σήμερα είναι ανύπαρκτος. Ακόμα θα αυξηθούν οι επενδύσεις τόσο των ξένων επενδυτών όσο και των Ελλήνων, αφού δεν θα υπάρχει το αντικίνητρο της μεγάλης φορολογίας για την αύξηση των δραστηριοτήτων τους. Άλλο επώδυνο μέτρο που μπορεί με διαφορετική εφαρμογή να έχει αποδοχή από τους πολίτες και να επιφέρει περισσότερα έσοδα είναι η φορολογία των ακινήτων που έχει προκαλέσει και τις μεγαλύτερες αντιδράσεις. Τα 2,5 περίπου δίς που ευελπιστούν να εισπράξουν από τα ακίνητα, μπορούν να τα αφαιρέσουν από τις ετήσιες χορηγήσεις του Δημοσίου στην τοπική αυτοδιοίκηση και να αναθέσουν την είσπραξή τους στους Δήμους από την φορολόγηση των ακινήτων που ανήκουν στους δημότες τους. Είναι μια σωστή πρόταση την οποία έχω αναφέρει πολλές φορές, αλλά και την έχει θεμελιώσει ο Στέφανος Μάνος σε σχετικό δημοσίευμά του. Με την αλλαγή αυτή θα περιοριστεί η σπατάλη στην τοπική αυτοδιοίκηση, που συχνά αντιμετωπίζουμε, γιατί ο κάθε Δήμαρχος θα είναι πολύ επιφυλακτικός να σπαταλήσει χρήματα που προέρχονται από τους Δημότες του και όχι από το κράτος. Οι δήμαρχοι γνωρίζουν τους συμπολίτες τους και θα τους φορολογήσουν ανάλογα με τις οικονομικές τους δυνατότητες και θα φροντίσουν να περιορίσουν τις δαπάνες τους ώστε μην επιβαρύνουν υπέρμετρα τους πολίτες. Με τα απλά αυτά μέτρα να είναι βέβαιη η Κυβέρνηση ότι σε όλες τις προσπάθειές της, θα έχει την πλήρη συμπαράσταση των πολιτών που θα δουν τα πρώτα μέτρα βελτίωσης του βιοτικού τους επιπέδου και θα εξουδετερώσει την καταστροφική τακτική των λαϊκιστών που εκμεταλλεύονται την δυσφορία των πολιτών. Tsiplakos.a@gmail.com

ΜΙΚΡΕΣ ΑΠΛΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει τις τεράστιες προσπάθειες που καταβάλλει η σημερινή κυβέρνηση και ιδιαίτερα του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά που κατάφερε σε διάστημα μόνο 20 μηνών  να αναστρέψει το αρνητικό κλίμα που υπήρχε για την Ελλάδα σε όλη την Ευρώπη.
Απτά δείγματα των επιτυχιών αυτών είναι το επίτευγμα του πρωτογενούς πλεονάσματος, η πτώση των επιτοκίων των δεκαετών ομολόγων, η δυνατότητα εξόδου της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές, η υπερκάλυψη της συμμετοχής στις αυξήσεις κεφαλαίου των Ελληνικών τραπεζών , η επανεκκίνηση των Δημοσίων έργων και γενικότερα η βελτίωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος.
Είναι γεγονός ότι όλα αυτά επετεύχθησαν με τεράστιες θυσίες του Ελληνικού Λαού και κυρίως των μισθωτών και συνταξιούχων, με επώδυνα αλλά αναγκαία μέτρα για την διόρθωση λαθών περασμένων δεκαετιών, τα οποία μας οδήγησαν στην σημερινή κρίση, και απαραίτητα ώστε να επανέλθει η χώρα μας σε ικανοποιητικούς  ρυθμούς ανάπτυξης.
Όμως όλες αυτές οι επιτυχίες δεν έχουν ακόμα καμιά επίδραση στην βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών και όταν  οι μακροοικονομικές επιτυχίες δεν συνδυάζονται με ατομική ευημερία τότε υπάρχει κίνδυνος απρόβλεπτων δυσμενών γεγονότων με την βοήθεια ασύδοτων λαϊκιστών που μπορεί να οδηγήσουν τον λαό σε αποφάσεις, εν όψει εκλογών,  καταστρεπτικές για την χώρα. 
Τούτο γιατί η συσσωρευμένη οργή των πολιτών από την συνεχή μείωση μισθών και συντάξεων, από την έκρηξη της ανεργίας και κυρίως από την φορολογική καταιγίδα στα εισοδήματα των οικονομικά ασθενέστερων, δεν μειώνεται από τα ευοίωνα μηνύματα των Ευρωπαίων και τις μακροοικονομικές επιτυχίες.
Γι αυτό οι κυβερνώντες δεν πρέπει να καθησυχάζουν επειδή οι πολίτες τα ανέχονται όλα αυτά χωρίς έντονες διαμαρτυρίες γιατί δεν έχουν το κουράγιο πιά να αντιδράσουν.
Κανένας δεν έχει αντίρρηση ότι πολλά  από τα επώδυνα μέτρα είναι απολύτως αναγκαία, όμως υπάρχουν ορισμένα μέτρα  που πραγματικά εξοργίζουν τους πολίτες, όπως η φορολογία εισοδημάτων και ακινήτων, που με διαφορετική εφαρμογή θα μπορούσαν όχι μόνο να είναι αποδεκτά από τους πολίτες , αλλά και να φέρουν πολύ περισσότερα έσοδα από εκείνα που αποφέρουν σήμερα.
Και αναφέρομαι πρώτα στην φορολογία των εισοδημάτων που παρά το γεγονός ότι η φορολογία κυμαίνεται από 22% έως 42% τα ολικά φορολογικά έσοδα το 2013 ήταν 38.14δις ευρώ έναντι 186.5δις του ΑΕΠ δηλαδή 20.4% του ΑΕΠ,  λιγότερο  από τον κατώτατο συντελεστή.
Αυτό και μόνο φανερώνει την μεγάλη φοροδιαφυγή κυρίως των υψηλών εισοδημάτων και τα περισσότερα έσοδα προέρχονται από την φορολογία των μισθών και συντάξεων που αποτελούν μικρό ποσοστό στο ΑΕΠ.
Η μεγαλύτερη συμβολή στο ΑΕΠ είναι τα έσοδα των ανωνύμων εταιριών βιομηχανιών, μεγάλων επιχειρήσεων  μετά είναι η συμβολή των ελευθέρων επαγγελματιών και τελευταίοι οι μισθωτοί και συνταξιούχοι οι οποίοι επωμίζονται και τα περισσότερα φορολογικά βάρη.
Οι ανώνυμες εταιρίες αφαιρούν τα υπερδιογκωμένα έξοδα με αποτέλεσμα εμφάνιση μικρών κερδών και εκεί οφείλεται η μεγάλη φοροδιαφυγή. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες δεν μπορούν να σηκώσουν βάρη φορολογικά που αγγίζουν το ήμισυ των εισοδημάτων και βρίσκουν διάφορους τρόπους να φοροδιαφεύγουν.
Εκείνοι που δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν είναι οι μισθωτοί και συνταξιούχοι οι οποίοι είναι τα συνήθη υποζύγια των φορολογικών βαρών.
Τι εμποδίζει τον Πρωθυπουργό να εφαρμόσει αυτό που και ο ίδιος πιστεύει και είχε προαναγγείλει παραμονές βουλευτικών εκλογών, την μείωση των φορολογικών συντελεστών. Η μέχρι τώρα πείρα φανερώνει ότι όσο αυξάνονται οι συντελεστές τόσο μειώνονται και τα Δημόσια έσοδα. Οι μειωμένοι συντελεστές να εφαρμόζονται σε όλους ,όπως και για τους μισθωτούς και επαγγελματίες στα έσοδα και όχι στα κέρδη.
Μία φορολογία μέχρι 10% στις ανώνυμες εταιρίες στο τζίρο και όχι στα κέρδη, μέχρι 15% στους μισθωτούς και συνταξιούχους και μέχρι 20% στους ελεύθερους επαγγελματίες, όχι μόνο θα μειώσει σημαντικά τις αντιδράσεις και θα φανούν τα αποτελέσματα των μακροοικονομικών επιτυχιών, αλλά και θα αυξήσει σημαντικά τα Δημόσια έσοδα.
Με τους συντελεστές αυτούς και με χαρακτηρισμό της φοροδιαφυγής ως ιδιώνυμο αδίκημα κανένας δεν δικαιολογείται να αποκρύψει εισοδήματα και να διακινδυνεύσει να υποστεί βαριές  συνέπειες  του νόμου, με σίγουρο αποτέλεσμα τον περιορισμό της φοροδιαφυγής στο ελάχιστο.
Άλλο επώδυνο μέτρο που μπορεί με διαφορετική εφαρμογή να έχει αποδοχή από τους πολίτες και να επιφέρει περισσότερα έσοδα είναι η φορολογία των ακινήτων που έχει προκαλέσει και τις μεγαλύτερες αντιδράσεις.
Τα τρία δις που ευελπιστούν να εισπράξουν από τα ακίνητα, μπορούν να τα αφαιρέσουν από τις ετήσιες χορηγήσεις του Δημοσίου στην τοπική αυτοδιοίκηση και να αναθέσουν την είσπραξή τους στους Δήμους από την φορολόγηση των ακινήτων που ανήκουν  στους δημότες τους.
Είναι μια σωστή πρόταση την οποία έχω αναφέρει πολλές φορές, αλλά και την έχει θεμελιώσει  ο Στέφανος Μάνος σε σχετικό δημοσίευμά του.
Με την αλλαγή αυτή θα περιοριστεί η σπατάλη στην τοπική αυτοδιοίκηση, που συχνά αντιμετωπίζουμε, γιατί ο κάθε Δήμαρχος θα είναι πολύ επιφυλακτικός να σπαταλήσει χρήματα που προέρχονται από τους Δημότες του και όχι από το κράτος.
Οι δήμαρχοι γνωρίζουν τους συμπολίτες του και θα τους φορολογήσουν ανάλογα με τις οικονομικές τους δυνατότητες.
Και θα φροντίσουν  να περιορίσουν  τις δαπάνες τους ώστε μην επιβαρύνουν υπέρμετρα τους πολίτες.
Το κυριότερο είναι ότι η κυβέρνηση δεν θα έχει κανένα πολιτικό κόστος που είχε από τις διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος, κατασχέσεις και ταλαιπωρίες των πολιτών και έχει τα τρια δις ακέραια και σίγουρα.
Με τα απλά αυτά μέτρα να είναι βέβαιη η Κυβέρνηση ότι σε όλες τις προσπάθειες θα έχει την πλήρη συμπαράσταση των πολιτών που θα δούν τα πρώτα μέτρα βελτίωσης του βιοτικού τους επιπέδου και θα εξουδετερώσει την καταστροφική τακτική των λαϊκιστών που εκμεταλλεύονται την δυσφορία των πολιτών.
                                                  *tsiplakos.a@gmail.com

ΠΡΟΤΑΣΗ  ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΡΟ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Ο φόρος ακίνητης περιουσίας, όπως θέλουν να τον εφαρμόσουν εκτός του ότι επιβάλλεται γενικά αφού αντιμετωπίζει με τον ίδιο τρόπο κατόχους ακινήτων σε πόλεις και κατόχους ακινήτων στα πιο φτωχά χωριά της χώρας, δημιουργεί δίκαιη αγανάκτηση  στην συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, γεγονός που έχει σαν αποτέλεσμα τεράστιο πολιτικό κόστος για την Κυβέρνηση.
Όμως όλα αυτά μπορούν  να αποφευχθούν με μία απλή λύση, η εφαρμογή της οποίας όχι μόνο δεν θα μειώσει τά έσοδα του Κράτους άλλα μπορεί και να τα αυξήσει.
Το κράτος δίνει κάθε χρόνο στην τοπική αυτοδιοίκηση περισσότερα χρήματα για την κάλυψη των αναγκών τους, από όσα προσδοκά να εισπράξει  από  τον φόρο ακίνητης περιουσίας, με τον τρόπο που θέλει να εφαρμόσει.
Συγκεκριμένα προτείνεται:
Να αντικατασταθεί η ετήσια επιχορήγηση στους Δήμους  για την κάλυψη των αναγκών τους, με το να τους παραχωρήσει το δικαίωμα εκείνοι  να εισπράττουν τον φόρο της ακίνητης περιουσίας των Δημοτών τους.
Ο κάθε Δήμος γνωρίζει την οικονομική δυνατότητά τους και θα κατανέμει με πιο δίκαιο τρόπο τους φόρους για την πλήρη κάλυψη των δικών του αναγκών.
Το πλεονέκτημα της λύσεως αυτής είναι ότι οι Δήμαρχοι είναι αιρετοί και θα φροντίσουν να περιορίσουν τις δαπάνες τους με πιο συνετή διαχείριση των χρημάτων, ώστε η επιβάρυνση των δημοτών  να μην προκαλεί τέτοιες αντιδράσεις οι οποίες θα έχουν σαν αποτέλεσμα την μη εκλογή τους στις επόμενες Δημοτικές εκλογές.
Ακόμα άλλες ανάγκες έχει ένας μικρός Δήμος και άλλες οι μεγαλύτεροι με αποτέλεσμα την δίκαιη κατανομή των φόρων σε όλους τους ιδιοκτήτες ακινήτων της χώρας.
Τέλος υπάρχει το πρόσθετο πλεονέκτημα για την Κυβέρνηση  ότι δεν θα έχει κανένα πολιτικό κόστος , αφού την ευθύνη την μεταφέρει στην τοπική αυτοδιοίκηση.
Copied!