ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Αριστείδη Τσιπλάκου
τ. υπουργού
Μετά από 30 περίπου χρόνια κοινοβουλευτικής θητείας έκανα μία αναδρομή στα πολιτικά δρώμενα από την μεταπολίτευση ως σήμερα και προσπάθησα να διαπιστώσω ποιες ήταν οι αιτίες και τα λάθη που μας οδήγησαν την τελευταία δεκαετία σε μια οικονομική κρίση που όλοι βιώσαμε.
Δεν θα αναφερθώ στα προφανή λάθη που είναι γνωστά σε όλους, όπως ο αλόγιστος δανεισμός της δεκαετίας του 1980, η αδυναμία μας να εκμεταλλευθούμε σωστά τα πολλαπλά κοινοτικά πλαίσια δεκάδων δις ευρώ, η πρώιμη ένταξή μας στην οικονομική ζώνη χωρίς την κατάλληλη προετοιμασία με αποτέλεσμα την υποτίμηση της δραχμής κατά 30%, οι σπατάλες της δεκαετίας 2000-με τους ολυμπιακούς αγώνες. Ούτε θα σταθώ στην δημαγωγία του Γ. Παπανδρέου στις εκλογές του 2009 που κέρδισε τον Κ. Καραμανλή που έκρουε τον κώδωνα κινδύνου, με την υπόσχεση <<λεφτά υπάρχουν, με αποτέλεσμα να μας οδηγήσει στο Δ.Ν.Τ. και στα μνημόνια. Παρά τα αναφερθέντα γνωστά λάθη μπορούσαμε να αποφύγουμε την οικονομική κρίση, ή τουλάχιστον να την περάσουμε ανώδυνα, αν δεν κάναμε το βασικό λάθος για την ανάπτυξη της οικονομίας μας να περιορισθούμε κυρίως σε ορισμένους τομείς όπως ο Τουρισμός, η πρωτογενής παραγωγή δηλαδή η γεωργία, ο κλάδος τροφίμων και η οικοδομική δραστηριότητα και να αμελήσαμε ή να αδιαφορήσαμε να αναπτύξουμε άλλους περισσότερο παραγωγικούς τομείς όπως: 1 Ναυπηγοεπισκευαστικός Η Ελλάδα είναι η χώρα με την μεγάλη ναυτική παράδοση με αξιόλογα ναυπηγεία όπως Σκαραμαγκά, Ελευσίνας και Νεωρίου που είχαν όλες τις προϋποθέσεις να γίνουν πόλος έλξης κυρίως για τους Έλληνες εφοπλιστές που ναυπηγούν τον τεράστιο στόλο τους σε ξένα ναυπηγεία. Όμως ο συνδικαλισμός και η μεγάλη αυτή πληγή της χώρας μας οι εργατοπατέρες που τους δώσαμε το προνόμιο να πληρώνονται όχι για να εργάζονται αλλά για να οργανώνουν απεργίες με απαράδεκτα αιτήματα, είχε αποτέλεσμα οι βιομηχανίες να μην μπορούν να ανταποκριθούν και εμείς απλώς να βλέπουμε την συνεχή φθίνουσα πορεία χωρίς καμιά επέμβαση. 2. Πολεμικές βιομηχανίες Οι πολεμικές βιομηχανίες ήταν ένας από τους τομείς ανάπτυξης αλλά και για την ασφάλεια της χώρας. η ΕΒΟ η Πυρκαλ η Λαρκο. Η αιτία της απαξίωσή τους εκτός από τους ασύδοτους συνδικαλιστές, με τις συνεχείς απεργίες τους, ήταν και οι διοικήσεις τους που ήταν εντελώς άσχετες με το αντικείμενο, αφού είχαν τοποθετηθεί ως διοικητές κυρίως αποτυχημένα στις εκλογές κομματικά στελέχη. 3. Ορυκτός πλούτος Αδιαφορήσαμε για τον τεράστιο ορυκτό πλούτο της χώρας μας. Είμαστε πρώτοι στον κόσμο σε νικέλιο, πρώτοι σε λευκόλιθο, πρώτοι σε υδρομαγνησίτη, πρώτοι σε περλίτη (1.600.000 τόνοι), δεύτεροι. παγκοσμίως σε μπετονίτη (1.500.000 τόνοι), διαθέτουμε ανεξάντλητα αποθέματα βωξίτη ολόκληρα βουνά (2.000.000 τόνοι) πρώτοι και σε χρωμίτη. Έχουμε ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα χρυσού στην Χαλκιδική και αλλαχού όπου υπολογίζεται ότι υπάρχουν «θαμμένοι» περίπου 160 τόνοι χρυσού, η εκμετάλλευση των οποίων καρκινοβατούσε με τις γνωστές αντιδράσεις. Υπάρχουν επίσης 2000 τόνοι αργύρου, σχεδόν 1.500.000 τόνοι μολύβδου και ψευδαργύρου και πάνω από 1.000.000 τόνοι χαλκού η αξία των οποίων σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του τμήματος γεωλογίας του ΑΠΘ υπολογίζεται σε 2,4 τρις ευρώ. Ακόμα έχουμε νοτίως της Κρήτης στο Ιόνιο, και αλλαχού σημαντικά κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου των οποίων η αξία το γεωλογικό ινστιτούτο των ΗΠΑ εκτιμά τουλάχιστον σε 4 τρις ευρώ. Η προσπάθεια του υπουργού ενέργειας Μανιάτη για εκμετάλλευση υδρογονανθράκων δεν ευδοκίμησε, ούτε η συμφωνία που υπογράψαμε στην Μόσχα το 1992 για την αποπεράτωση του εργοστασίου Αλουμίνας στην Θίσβη και εκμετάλλευση του βωξίτη, επειδή ακυρώθηκε από την επόμενη κυβέρνηση. 4. Παιδεία –έρευνα Δεν θα αναφερθώ στην διαχρονική αδυναμία συμφωνίας όλων των κομμάτων για την ψήφιση ενός σωστού και μονίμου εκπαιδευτικού συστήματος Η Ελλάδα με την ιστορική της κληρονομιά μπορούσε να αποτελέσει χώρα παιδείας και πόλος έλξης ξένων φοιτητών αν δεν είχε καταψηφιστεί στην συνταγματική αναθεώρηση η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων με εποπτεία του κράτους. Πέρα από την εισροή συναλλάγματος θα είχαμε απασχολήσει σε αυτά όλους τους διακεκριμένους επιστήμονες που έφυγαν στο εξωτερικό και θα αποφεύγαμε την μετάβαση χιλιάδων νέων για να σπουδάσουν σε ξένα πανεπιστήμια, πολλά από αυτά ήταν αμφιβόλου ποιότητας. Με την χρηματοδότηση των πανεπιστημιακών εργαστηρίων έρευνας οι Έλληνες επιστήμονες θα μπορούσαν να κατατάξουν την χώρα μας στις πιο προηγμένες χώρες στην επιστημονική έρευνα. 5. Δημόσια Διοίκηση Τέλος ο μεγάλος ασθενής μέχρι τώρα ήταν η Δημόσια Διοίκηση η οποία, όπως διαπιστώνει η σημερινή κυβέρνηση, δεν δύναται να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις. Τούτο γιατί με την πελατειακή νοοτροπία που επικρατούσε στην χώρα μας, το Δημόσιο σε μεγάλο βαθμό έχει στελεχωθεί με ημετέρους κάθε κόμματος που ήταν στην εξουσία, με υπαλλήλους χωρίς να εξετάζεται έστω και στοιχειωδώς αν μπορούσαν να ανταποκριθούν στα καθήκοντά τους. Είναι γνωστό ότι στο μέσον κατέφευγαν όσοι δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις ενώ οι ικανοί επιστήμονες, που σπούδασαν με δαπάνες του Ελληνικού Δημοσίου, βρίσκοντας κλειστές τις πόρτες κατέληγαν στο εξωτερικό και καμαρώνουμε όταν διαπρέπουν, αντί να ντρεπόμαστε που είμαστε η αιτία να τους εκμεταλλεύονται οι ξένοι. Ήταν φυσικό ύστερα από όλα αυτά τα λάθη μας να φτάσουμε στα σημερινά αδιέξοδα και είναι καιρός όλοι οι πολιτικοί να τα αναγνωρίσουν και να σταματήσουν οι κοκορομαχίες ώστε να συνδράμουν όλοι ενωμένοι την σημερινή κυβέρνηση που βαδίζει στο σωστό δρόμο για ένα καλύτερο μέλλον.

Ποια παράταξη ποινικοποιεί την πολιτική

Έχει επικρατήσει εσφαλμένα ότι η δεξιά καταδιώκει τους πολιτικούς της αντιπάλους και ποινικοποιεί την πολιτική.
Μα δεν διαβάζουν την πρόσφατη ιστορία;
H κεντροδεξιά παράταξη μεταφέρει μια ιστορική παράδοση στις πλάτες της. Σπανίως κατεδίωξε πολιτικό της αντίπαλο–όπως πολύ σωστά υποστηρίζει η ΕΣΤΙΑ—μάλλον καταδιώχθη παρά καταδίωξε.
Κατεδιώχθη και κατεδικάσθη σε θάνατο η ηγεσία της για την μικρασιατική καταστροφή, Κατεδιώχθη ο ηγέτης της ΕΡΕ Κωνσταντίνος Καραμανλής και παραπέμφθηκε στο ειδικό δικαστήριο από τον Γεώργιο Παπανδρέου για την υπόθεση της ΔΕΗ. Κατεδιώχθη το 1994 για την υπόθεση ΑΓΕΤ—ΗΡΑΚΛΗΣ κατεδιώχθη το 2010 με την παραπομπή στην δικαιοσύνη υπουργών για την υπόθεση Βατοπεδίου και τον σχεδιασμό ακόμα και για παραπομπή του Κώστα Καραμανλή. Κατεδιώχθηκε για την υπόθεση νοβάρτις στέλνοντας με ψευδομάρτυρες υπουργούς και πρωθυπουργούς στην δικαιοσύνη. Απόπειρες που όλες έπεσαν στο κενο καθώς δείχνει η ιστορία ότι όποιος στηνει γκιλοτίνες σε αυτό τον τόπο τρώει τα μούτρα του. Τώρα οσον αφορά το μοναδικό βρώμικο 1989 έγινε και με την συνεργασία του ΚΚΕ διαφωνούντος του Κωνσταντίνου Καραμανλή που είπε ότι οι πρωθυπουργοί δεν πάνε φυλακή αλλά στα σπίτια τους και με δική του παρέμβαση αθωώθηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου, που άλλωστε η όλη υπόθεση ήταν επίλυση διαφορών μεταξύ δύο παλαιών ηγετών του κέντρου.
Ας σταματήσει επί τέλους το τροπάριο της ποδοσφαιροποίησεως της πολίτικής από την δεξιά.

Τουρίστες και διάσπαρτες ανεξέλεγτες δομές προσφύγων

Τώρα που θα έχουμε– και είναι αναγκαία– η μεγάλη έλευση τουριστών, είναι πολύ επικίνδυνο για την δημόσια υγεία και η διατήρηση των διάσπαρτων δομών φιλοξενίας μεταναστών, οι περισσότερες των οποίων είναι ανεξέλεγκτες.
Οι αρμόδιοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι επιβάλλεται η συγκέντρωση όλων των μεταναστών σε έρημα νησιά όπου με λίγη ανακαίνιση των υπαρχόντων δομών, εξασφαλίζεται καλύτερη διαβίωση όλων των μεταναστών και μάλιστα με λιγότερο κόστος, λόγω των ήδη υπαρχόντων δομών που έχουν εγκαταλειφθεί.
Εκεί θα γίνεται η διαδικασία ασύλου και η επιστροφή των μη προσφύγων στις χώρες τους, εκεί θα παρέχεται η ιατρική φροντίδα κ.λ.π και όσοι είναι πρόσφυγες και υγιείς θα μπορούν να αποφασίσουν αν θέλουν να ενσωματωθούν στην Ελλάδα ή να μεταβούν σε άλλη χώρα της αρεσκείας τους.
Αυτό θα συντελέσει και στην ανακοπή κύματος μεταναστών οι οποίοι θα πληροφορηθούν από τα κινητά τους, ότι η Ελλάδα δεν είναι παράδεισος αλλά αν έλθουν θα περιοριστούν σε νησιά μέχρι την επιστροφή τους στην χώρα τους.

ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ

Δυστυχώς επαληθεύτηκαν οι ανησυχίες για τις διάσπαρτες δομές φιλοξενίας μεταναστών, οι οποίες είναι υγειονομικές βόμβες στις περιοχές που βρίσκονται.
Είναι απαράδεκτο να επιτρέπεται η ελεύθερη κίνησή τους στις πόλεις, αφού είναι αδύνατον ννα ελεγχθούν, όπως έγινε στο Κρανίδι και είναι απόλυτα δικαιολογημένες οι διαμαρτυρίες των κατοίκων της περιοχής αυτής που είναι από τους σημαντικούς τουριστικούς τόπους.
Με την διατήρηση των διάσπαρτων δομών είναι δυνατόν να χάσουμε όσα αποκτήσαμε με επιμονή υπακούοντας στις συστάσεις των αρμοδίων ειδικών μένοντας στα σπίτια μας περίπου ένα δίμηνο.
Για να αποφύγουμε τα χειρότερα είναι επιτακτική ανάγκη, αντί να δημιουργούνται δομές φιλοξενίας σε περιοχές κοντά στις πόλεις, όπου είναι αδύνατον να ελεγχθούν, να τις δημιουργούμε σε
μερική ερημονήσια που υπάρχουν όπου εκεί θα γίνουν κέντρα
υγείας , με πλήρη υγειονομική περίθαλψη , τροφοδοσία κ.λ.π.
Έτσι δεν θα έχουν καμία σχέση με τον γηγενή πληθυσμό, εκεί θα παρακολουθούνται, θα απομονώνονται τα κρούσματα και εκεί θα θεραπεύονται. Εκεί θα γίνεται η διαδικασίοα του ασύλου και από εκεί θα στέλνονται στους τόπους καταγωγής. Το κυριότερο είναι ότι θα ανακοπεί τελείως η έλευση μεταναστών όταν με τα κινητά τους τηλέφωνα θα ειδοποιούνται ότι η Ελλάδα έπαψε να είναι παράδεισος με προνομιακά επιδόματα και άνετη διαβίωση, αλλά αν έλθουν θα είναι φυλακισμένοι μέχρις ότου επαναπατριστούν.
Όσοι δικαιούνται ασύλου θα παραμείνουν καραντίνα στον αναγκαίο χρόνο και εφ όσον με μοριακό έλεγχο είναι υγιείς θα επιστρέφουν στη χώρα και οι περισσότεροι με το χαρτί του ασύλου και πιστοποιητικό υγείας, μπορούν να μεταβούν σε όποια χώρα επιθυμούν. Όσοι παραμένουν θα ενταχθούν στο εργατικό δυναμικό της χώρας.
Οι Έλληνες δεν αντέχουν νέα και πιο μακρόχρονη καραντίνα που θα επιφέρει την οικονομική καταστροφή της χώρας μας μη αναστρέψιμη

Το περίφημο <<σκανδαλο>> της τηλεκατάρτησης

Τα κεφάλαια του 1ου Κοινοτικού Πλαισίου στήριξης κατανεμήθηκαν σε συγκεκριμένα προγράμματα όπως υποδομές, παιδεία. Υγεία, κατάρτιση, περιβάλλον κ.λ.π.
Με τα και κεφάλαια αυτά ύψους 7,5 τρις δραχμών χρηματοδοτήθηκαν την τριετία 1990-1993 όλα τα μεγάλα έργα υποδομής ΜΕΤΡΟ, Αττική οδός. Αεροδρόμιο Σπάτων. Γέφυρα Ριου Αντιρρίου κ.λ.π. που δημοπρατήθηκαν και άρχισε η εκτέλεσή τους και περατώθηκαν την επόμενη 10ετία.

Το πρώτο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης ΄ταν το 1988 με 5ετή διάρκεια. Όσα χρήματα δεν θα αξιοποιούνταν εντός της 5ετίας θα επιστρέφονταν για να διανεμηθούν σε άλλες χώρες του στόχου 1 που ήταν εκτός της Ελλάδας η Ισπανία , πορτογαλία και Ιρλανδία. Στην χώρα μας η έναρξη λειτουργίας του Κοινοτικού Πλαισίου δυστυχώς άρχισε καθυστερημένα το 1990. Τότε ως αρμόδιος υ/πουργός Εθνικής οικονομίας είχα την ευθύνη για την πλήρη απορρόφηση όλου του ποσού των 7.5 τρίς δρχ στο μισό του προβλεπόμενου χρόνου.

Μία από τις δράσεις του Κοινοτικού Πλαισίου ήταν το πρόγραμμα κατάρτισης –το ποίο απασχόλησε την Βουλή πρίν λίγες ημέρες– που προέβλεπε ως κίνητρο για την εκπαίδευση το ποσόν των 3000 ανα εκπαιδευόμενο. Στους πρώτους μήνες εφαρμογής διαπιστώσαμε ότι ορισμένοι, ευτυχώς λίγοι, εκπαιδευτές, Ι.Ε.Κ. κ.λ.π. υπέβαλλαν κατάλογο και μετά την έγκριση καλούσαν τους συμμετέχοντες προς εκπαίδευση τους έδιναν ένα μικρό ποσό και υπέγραφαν ότι τελείωσε η εκπαίδευσή τους, χωρίς όμως να παρουσιασθούν καθόλου για κατάρτιση. Στην συνέχεια υπέβαλλαν τον υπογεγραμμένο κατάλογο και έπαιρναν τα χρήματα αποκομίζοντας ως κέρδος 2000 έως και 2500 γρχ για κάθε μη εκπαιδευόμενο
Μετά από αυτήν την διαπίστωση διακόψανε το πρόγραμμα και ζητήσαμε από τον αρμόδιο επίτροπο να διατεθεί με έγκρισή του τμήμα των πιστώσεων αυτών σε άλλα προγράμματα, περιορίζοντας την κατάρτιση σε ελάχιστους εκπαιδευτές που ήταν αξιόπιστοι και δεν παρουσίαζαν τέτοια φαινόμενα.
Τότε εξηγέρθησαν όλοι οι αποκλεισθέντες εκπαιδευτές με διαμαρτυρίες στα μέσα ενημερώσεως και στον πρωθυπουργό ότι δεν εφαρμόζαμε σωστά το πρόγραμμα κατάρτισης και το περιορίζαμε σε ελάχιστους εκπαιδευτές και εκπαιδευόμενους.
Κάλέσαμε τότε στο υπουργείο όλους τους διαμαρτυρομένους και αποδεχτήκαμε την πρότασή τους να συμμετέχουν όλοι στο πρόγραμμα, με όσους μπορούν να εκπαιδεύσουν,, αλλά τους θέσαμε μία προϋπόθεση. Μετά το πέρας των προγραμμάτων ειδική επιτροπή θα έκανε μια απλή εξέταση των εκπαιδευθέντων για να διαπιστωθεί αν είχαν λάβει μέρος στην κατάρτιση. ¨Οσοι δεν γνώρισαν το αντικείμενο εκπαιδεύσεως δεν θα έπαιρναν την επιδότηση. Οι περισσότεροι δεν εδέχθησαν τον όρο αυτόν και απεχώρησαν. Οι υπόλοιποι που έμειναν έκαναν σωστά την εκμάθηση μέχρι το 1993. Η νέα Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ συνέχισε τα προγράμματα κατάρτισης χωρίς όμως να εφαρμόζει το σύστημα ελέγχου των εκπαιδευομένων, με αποτέλεσμα την σπατάλη χρημάτων.
Αυτό γινόταν σε όλη την περίοδο των τελευταίων 30 και πλέον ετών χωρίς κανένας να ανησυχήσει για την άσκοπο σπατάλη χρημάτων.

Την λανθασμένη διαχείριση συνέχισε φυσικα και η σημερινή κυβέρνηση με μόνη την διαφορά την τηλεκατάρτιση και όχι την αυτοπρόσωπη παρουσία λόγω του κορονοιού.
Η αντιπολίτευση γνωρίζοντας την σπατάλη και τα τρωτά του προγράμματος αυτού, το οποίο η ίδια είχε εφαρμόσει, βρήκε την αφορμή να κατηγορήσει την κυβέρνηση για ΄΄΄<<σκάνδαλο>> το οποίο όταν το εφάρμοζε ως κυβέρνηση δεν ήταν. Η κυβέρνηση χωρίς ακόμα να έχει διαθέσει ούτε ένα ευρώ έσπευσε –και ορθώς –να το καταργήσει.

Η μόνη λύση για την σωστή αξιοποίηση των προγραμμάτων αυτών είναι να εφαρμοσθεί η λύση που επιλέχτηκε την τριετία 1990 -1993, περίοδο κατά την οποία όχι μόνο αξιοποιήθηκε το σύνολο των 7,5 τρίς δρχ. αλλά και άλλα 400 εκατομμύρια που δεν πρόφθασαν να αξιοποιήσουν οι άλλες τρεις χώρες του στόχου 1, παρά το γεγονός ότι είχαν ξεκινήσει από το 1